Categorie: Gedicht

75 jaar Vrijheid

Het is 75 jaar na de tweede wereldoorlog,
Er wordt gefeest en gevierd dat de tweede wereldoorlog 75 jaren voorbij is,
Herdacht aan alle doden van die in de oorlog zijn vermoord
En gehoopt dat er nooit meer een zo heftige oorlog zal komen

Kon het maar vroeger zijn

Wanneer is de oorlog voorbij?
Ik wou dat het weer normaal kon zijn
Lekker naar school met mijn vriendinnen
Oh wanneer is de is de oorlog voorbij?
Weer normaal over straat lopen
En komen en gaan waar ik wil
Oh wanneer is de oorlog toch voorbij?
Ik wou dat het weer normaal kon zijn.

Pijn en Verdriet

Veel pijn en verdriet,
Mensen mogen alles maar de Joden niet.
Huilen, lachen, vallen en weer opstaan,
Veel pijn en verdriet.
Radio luisteren met volle maan,
Dit kan toch niet voor altijd door blijven gaan.
Veel pijn en verdriet,
Mensen mogen alles maar de Joden niet.

Waar is papa?

Was ik maar met papa
Hij bevrijdt ons land wel
Was ik maar niet Joods
Dat is wat mijn gedachten zijn
Ik ben bang dat papa niet meer terugkomt
Was ik maar met papa
Hij bevrijdt ons wel van 5 jaar ellende
We zitten op een zolder met mensen die ik helemaal niet ken
De bevrijding duurt zo lang
Ik ben bang voor de harde geluiden van de vliegtuigen
Ik ben bang
Ik ben bang
We zijn bevrijd maar nog steeds geen papa

Het bevrijdingsfeest

Het was elke dag feest
Het is net oorlog geweest
Iedereen was blij iedereen zong
Maar ik was nog te klein om mee te doen
Elke dag feest
Mijn vader zat ondergedoken
Maar nu zagen we soldaten die kauwgom naar ons gooiden
Het was elke dag feest
Iedereen was blij
En deze kleine jongen is nu een opa, de opa van mij

De invasie

Ik wou dat het ophield
We worden belaagd, onder vuur
Ik wou dat het ophield
De invasie begint
Ik wou dat het ophield
Sommige kameraden van mij lijken nog kind
Ik wou dat het ophield
Als je daar zit kan je kant meer op
Ik wou dat het ophield
Het is vechten of het kost je kop
Ik wou dat het ophield

Oorlog

O, kon ik maar naar buiten
Opgesloten zitten met enkel een klein stukje brood
Ik zit in nood, wat een verdriet
Het is koud, echt heel koud
Een beetje benauwd
We zijn verklikt, opgepakt
Zie geen licht, enkel donker
Wat is het leven zonder licht
Geen puntje licht
Alleen is alleen, zonder voedsel of water
Dat zie je meteen

Joden

Heel veel Joden zijn er niet meer
Pijn in mijn hart
Als ik denk elke keer
Heel veel geschoten
Daar met het geweer
Onderduiken zou hun leven kunnen kosten
Heel veel Nederlanders die hebben verraden
Sommige helden hebben geholpen
Waarom konden ze ons niet met rust laten